Μεταφερόμαστε σε ιδιόκτητα γραφεία – Το www.cinergeio.com είναι γεγονός!!! Φόλλοου ας

Σχολιάστε


Αγαπητοί φίλοι που βρεθήκατε να διαβάζεται αυτό το φτωχό και μόνο ιστολόγιο, σας ευχαριστώ που καθίσατε (είτε από τύχη είτε εν γνώση σας……καλά να πάθετε)  και αναγνώσατε τις φανφάρες ενός ψώνιου που γουστάρει να καταβροχθίζει ταινίες. Το hobby δεν σταματάει εδώ. Άλλωστε τρώγοντας έρχεται η όρεξη και γι αυτό θα ήθελα να σας καλωσορίσω στη νέα μας διαδικτυακή φωλιά το www.cinergeio.com. Όσοι από εσάς εντάξατε το παρόν ιστολόγιο στα καθημερινά σας αναγνώσματα φροντίστε να αλλάξετε το bookmark σας και όσοι από με θεωρήστε αξιόλογο ή φίλο σας και με κάνατε affiliate στο δικό σας ιστολόγιο ή site καλό θα ήταν να κάνετε μία μικρή αλλαγή στη διεύθυνση.

To Cinergeio μεταφέρθηκε και από το www.cinergeio.com πλέον θα αλλάζονται τσιμούχες και ζαντολάστιχα. Παρακαλώ κοπιάστε. Τιμαί φιλικαί!!!!!

P.S Special thanks στον Κόμπι the Zombie που υπήρξε ο κινητήριος μοχλός της μεταφοράς και που εργάστηκε για την υλοποίηση του!!!

Advertisements

11-11-11 (2011)

2 Σχόλια


Σκηνοθεσία: Darren Lynn Bousman

Πρωταγωνιστούν: Timothy Gibbs, Michael Landes, Wendy Glenn

Η 11-11-11 που πρόσφατα πέρασε προκάλεσε μία παγκόσμια κινητικότητα είτε προς την κατεύθυνση των γάμων στην Κίνα είτε προς τη γέννηση φόβου για καταστροφή του κόσμου και τη δραστηριότητα μεταφυσικών δυνάμεων. Ο άνθρωπος που «μας είδε» με τη σκηνοθεσία τριών μερών του «Σε βλέπω» ήρθε να προκαλέσει και καλά με ένα τίτλο και μία πρεμιέρα σημαδιακή. Ένας συγγραφέας που όλα τα κακά έχουν πέσει πάνω του, αντιλαμβάνεται ότι όλα όσα του συνέβησαν γίνονται μία συγκεκριμένη ώρα την 11:11. Αποφασίζει να πάει στο πατρικό του σπίτι στην Ισπανία μπας και βρει την υγειά του, αλλά μάλλον το αντίθετο καταφέρνει. Πολύ φτηνή παραγωγή που προσπαθεί να κλέψει τον τρόμο μέσα από την ύπαρξη ενός τρομακτικού αγάλματος ή μέσα από κάτι μικρά τερατάκια. Ο σκηνοθέτης μάλλον έχασε τη φόρμα του από τα «Σε Βλέπω» στα οποία ρέει το αίμα ποτάμι και δεν σηκώνει τα διαβολάκια.

Προσωπική εκτίμηση: 2/10 Μαμάααααααα ………. φοβάμαι.

Cherry Blossoms (2008)

Σχολιάστε


Σκηνοθεσία: Doris Dorrie

Πρωταγωνιστούν: Elmar Wepper, Hannelore Elsner, Aya Irizuki, Maximilian Bruckner, Nadja Uhl, Birgit Minichmayr

Όσο εντρυφώ στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο, τόσο κατανοώ το μέγεθος του χάσματος που τον χωρίζει από τον αμερικάνικο. Οι απλές αλήθειες της ζωής όταν δίνονται μέσα από μία απλή οπτική βασισμένη στην εικόνα των ανθρώπων και των τοπίων και όχι των εκρήξεων μπορούν να παρουσιάσουν ένα άριστο αποτέλεσμα. Οι «Ανθισμένες κερασιές» ανήκει στις ταινίες του σύγχρονου γερμανικού κινηματογράφου που θα λατρέψετε για την αλήθεια που φέρουν.

Η Τρούντι είναι μία γυναίκα που έχει αφιερώσει τη ζωή της στο σύζυγο και την οικογένειά της. Ο Ρούντι είναι ένας κλασσικός υπάλληλος που ακολουθεί την ίδια νόρμα κάθε μέρα εδώ και χρόνια. Όταν η Τρούντι μαθαίνει ότι είναι άρρωστος, αποφασίζει να κάνουν κάποια ταξίδια και να ξεκινήσουν από την επίσκεψη των παιδιών τους στο Βερολίνο. Τα παιδιά έχοντας φτιάξει τις ζωές τους εκεί, νιώθουν ότι καταστρέφεται το καθημερινό τους πρόγραμμα με την παρουσία των ηλικιωμένων γονιών τους και κατά ένα τρόπο τους το δείχνουν. Το ταξίδι τους θα συνεχιστεί στη Βαλτική, όπου θα συμβεί ένα αναπάντεχο γεγονός που θα αλλάξει τον τρόπο σκέψης του Ρούντι.

Όσο στενά συνδεδεμένοι φαίνεται να είναι οι γονείς, τόσο μεγάλο είναι το χάσμα τους από τα παιδιά. Η απώλειά των πρώτων, μοιάζει να είναι μία παρένθεση στην πολυάσχολη ζωή τους. Οι «Ανθισμένες κερασιές» είναι ένας ύμνος για την αγάπη και τη ζωή που χάνεται από μπροστά μας χωρίς να κατανοούμε την ταχύτητά της. Παρόλη τη συναισθηματική φλυαρία του, δεν χάνει σε καμία στιγμή τον προσανατολισμό του και την ανάδειξη του νοήματος. Είναι σημαντικό να κάνεις πράγματα με τον άνθρωπο που αγαπάς και να έχεις μία ζωή γεμάτη αναμνήσεις από αυτόν. Είναι το ίδιο όμως επώδυνο να τον χάνεις από τη ζωή σου, πρόωρα, ειδικά όταν έχεις κάνει και άλλα όνειρα μαζί του.

Αν τη δείτε στο κρεβάτι βάλτε πλαστικό, κάτω από τα σεντόνια γιατί θα ποτίσει το στρώμα από το κλάμα και αν το δείτε στο σαλόνι ντύστε τον καναπέ.

Προσωπική εκτίμηση: 8/10 Φλύαρο αριστούργημα που θα κάνει τα τσιμέντα να ραγίσουν.

Friends with Benefits (2011)

Σχολιάστε


Σκηνοθεσία: Will Gluck

Πρωταγωνιστούν: Justin Timberlake, Mila Kunis, Patricia Clarkson, Jenna Elfman, Richard Jenkins

Φέτος ήταν η χρονιά των φίλων που τα μοιράζονται όλα, ακόμα και τα υγρά τους. Το ξέρω γίνομαι λίγο κυνικός, αλλά το «Όχι μόνο φίλοι» ακολουθεί το μοτίβο του «No Strings Attached» (Μόνο το sex δεν φτάνει) με τα ίδια αποτελέσματα. Σαφέστατα και αποπνέει έναν δροσερό και νεανικό αέρα, αλλά χωρίς καμία φαντασία. Η υπόθεση απλή και γνωστή. Δύο «φιλαράκια» τα μοιράζονται όλα, ακόμα και το σεξ. Δεν κωλώνουν και το κρεβάτι το βλέπουν ως την ικανοποίηση μίας φυσικής ανάγκης.

Στην ουσία ο σκηνοθέτης προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τον αέρα των περσινών επιτυχημένων εμφανίσεων των πρωταγωνιστών (Justin Timberlake, Mila Kunis) σε «Social Network» και «Black Swan» αντίστοιχα. Η ουσία είναι βέβαια ότι ξέρεις τα πάντα για την ταινία από το πρώτο δευτερόλεπτο, αλλά το μείγμα των πρωταγωνιστών δεν σε αφήνει να κουραστείς.

Προσωπική εκτίμηση: 5/10 Τελικά ένα άντρας και μία γυναίκα μπορούν να είναι φίλοι;

White White World (2010)

Σχολιάστε


Σκηνοθεσία: Oleg Novkovic

Πρωταγωνιστούν: Hana Selimovic, Jasna Djuricic, Mira Banjac, Uliks Fehmiu

Στο άκουσμα της ταινίας «White white world» περίμενα να δω μία ταινία να full στο ναρκωτικό και την πρέζα, αλλά μάλλον έπεσα έξω. Στην πόλη Μπορ στη Σερβία, όπου η μιζέρια είναι το βασικό αξιοθέατο της πόλης ζει ο βασιλιάς. Ο βασιλιάς είναι ένας μποξέρ που τον σέβονται όλοι στην πόλη. Στην προσωπική του ζωή  ο βασιλιάς όμως δεν τα πάει καλά και η παλαιά σχέση του με τη γυναίκα του προπονητή του θα τον καταστρέψει.

Μία ταινία από τη Σερβία που ακολουθεί μάλλον το μοτίβο της αρχαίας τραγωδίας και το δικαιώνει σε κάποιο βαθμό. Ήρωες που απογυμνώνονται από τα πάθη τους και τραγικές ειρωνείες που καθηλώνουν. Οι εικόνες που τραβά ο σκηνοθέτης δημιουργούν έντονο ψυχοπλάκωμα και μάλλον εκεί κολλάει και ο τίτλος, αφού πουθενά δεν είναι άσπρος αυτός ο κόσμος. Για όσους επιλέγουν τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο, η ταινία είναι αποκάλυψη.

Προσωπική εκτίμηση: 7/10 Ο βασιλιάς είναι  γυμνός.

Jane Eyre (2011)

Σχολιάστε


Σκηνοθεσία: Cary Fukunaga

Πρωταγωνιστούν: Mia Wasikowska, Jamie Bell, Michael Fassbender, Judi Dench

Επιστροφή στα κλασικά και σε κάτι από Charlotte Brontë. Η Jane Eyre είανι ταπεινή και καταφρονεμένη, μεγαλωμένη σε ορφανοτροφείο εξαιτίας της κακίας της θείας της. Όταν βγαίνει από εκεί αναζητά την τύχη της στο babysitting της εποχής, δηλαδή γίνεται γκουβερνάντα. Ο κύριος του σπιτιού της την πέφτει άγρια, αλλά δεν είναι και το πρώτο κελεπούρι από μία πρώτη ματιά. Δύο διαφορετικοί κόσμοι που πρέπει να έρθουν σε επαφή στις οθόνες σας.

Το γνωστό βιβλίο της Brontë που ποτέ δεν στάθηκα άξιος να διαβάσω οπτικοποιείται από ένα δυνατό καστ. Όμως το στυλ της εποχής μου είναι αυτό που μου προκάλεσε υπνηλία  ή το ίδιο το στόρυ. Στην ουσία όμως είναι ταινία διακυμάνσεων και ενός συγκεκαλυμμένου ερωτικού πάθους. Αυτό που κρατάω από την ταινία είναι οι ερμηνείες και η γνωριμία με την Mia Wasikowska που ζει καταφρονεμένη και ερωτευμένη. Π@#@$%να κοινωνία, άλλους τους ανεβάζεις και άλλους τους ρίχνεις στα ξένα χέρια.

Προσωπική εκτίμηση: 5/10 Αχ φτώχεια μας έριξες στα ξένα χέρια.

The Beaver (2011)

Σχολιάστε


Σκηνοθεσία: Jodie Foster

Πρωταγωνιστούν: Mel Gibson, Jodie Foster

Ο Mel Gibson είναι ιδιοκτήτης μίας εταιρείας παιχνιδιών, η ζωή του βρίσκεται σε τέλμα και ο ίδιος έχει πέσει σε βαριά κατάθλιψη, η οποία τον κάνει να φλερτάρει με την αυτοκτονία . Ο μεγάλος γιός των μισεί και δεν θέλει να του μοιάσει, η γυναίκα του έχει βαρεθεί τα καμώματά του και ο μικρός γιός μάλλον δεν έχει τις στιγμές που θα ήθελε με τον πατέρα του. Η λύση για το πρόβλημά του δεν θα έρθει από τα καμάρια της ψυχολογίας, αλλά από ένα λούτρινο κάστορα που μέσα από τον οποίο θα μπορέσει να εκφραστεί. Ο Mel βρίσκει τον παλιό του εαυτό και η εταιρεία εκτοξεύεται. Από την άλλη η γυναίκα του τον ξαναερωτεύεται και ο μικρός γιός βρήκε τον ήρωα του. Όμως μέχρι πότε;

Μέσα από «τον άλλο μου εαυτό»( όπως μεταφράστηκε στα ελληνικά), ο William Wallace επανέρχεται στις οθόνες μας, αφού έχει πρώτα ξυλοφορτώσει τη γυναίκα του και έχει κατεβάσει ότι καντήλια υπάρχουν για τους Εβραίους. Παρόλα αυτά η Jodie Foster του δίνει το φιλί της ζωής σε μία ταινία που μοιάζει να έχει κάτι το προσωπικό για τον Mel.Αν και η ιστορία προσπαθεί απεγνωσμένα να προκαλέσει συγκίνηση δεν τα καταφέρνει, αλλά σε κρατά στην οθόνη η αποκαθήλωση του βασικού πρωταγωνιστή που υποδύεται έναν κόντρα ρόλο και τα καταφέρνει περίφημα. Σε μία ταινία των υπερβολών, η παρουσία του Mel  δίνει ιδιαιτερότητα και η Foster περνά στο παρασκήνιο. Ουσιαστικά η ταινία είναι ένας μονόλογος του πρωταγωνιστή με την κάμερα γαντζωμένη πάνω του, προκειμένου να δούμε που το πάει ο ψυχάκιας.

Προσωπική εκτίμηση: 7/10 Μπράβο Mel τα κατάφερες και με έναν κάστορα, αν και δεν είχες μαζί σου σπαθιά ή μουσκέτα

Older Entries

Αρέσει σε %d bloggers: