Σκηνοθεσία: Emir Kusturica
Αυτό το ντοκιμαντέρ για τον Μαραντόνα δεν είναι η απορύθμιση των φάσεων και των γκολ της ζωής του, ούτε η καταδίκη του για τη χρήση ναρκωτικών. Είναι ο Μαραντόνα από μία άλλη ματιά πιο ανθρώπινη και πιο κοινωνιολογική. Το ποδόσφαιρο έρχεται σε δεύτερη ή και τρίτη μοίρα. Μπορεί στην αρχή να ξεκινά κάπως νωθρά, αλλά στη συνέχεια το ενδιαφέρον ανάβει που σε κάνει να θες να μην τελειώσει. Το ποδόσφαιρο μπλέκει με την πολιτική και τα ναρκωτικά με τη οικογένεια. Ο Kusturica έκανε πολλές φορές το ταξίδι Σερβία-Αργεντινή για να ολοκληρώσει τις συνεντεύξεις και μπήκε στην οικογένεια του Μαραντόνα, όπως και ο δεύτερος μπήκε στην οικογένεια του Σέρβου μετά από ένα ταξίδι στη Σερβία.
Σήμερα δεν έχει trailer. Δεν χρειάζεται. To trailer το έχουμε δει και μέσα και έξω από ο γήπεδο. Σήμερα έχει Diego. Μέσα από δύο τραγούδια που περιέχονται στην ταινία καταλαβαίνουμε τη θα δούμε. Στο πρώτο τραγουδά ο Manu Chao το «La vida tombola», όπου λέει τι θα έκανε αν ήταν ο Μαραντόνα και στο δεύτερο τραγουδά ο ίδιος ο Μαραντόνα το «La mano de d10s» ένα τραγούδι που γράφτηκε γι αυτόν σε μία συγκέντρωση προς τιμήν του.
Ντοκιμαντέρ όχι αφήγηση, αλλά ντοκιμαντέρ εξομολόγηση. Από τα πιο απολαυστικά θεάματα που είδα πρόσφατα και ταυτόχρονα από τις πιο αντιπροσωπευτικές βιογραφίες. Δεν είναι μόνο το αντικείμενο της ταινίας που σε κάνει να κολλάς. Είναι και η εναλλακτική ματιά του Kusturica. Κυρίες και κύριοι ο Diego.
Ο Απρίλης δεν έχει μπει καλά κινηματογραφικά, καθώς δεν στέκομαι και πολύ μπροστά από την οθόνη. Η επιλογή μου για σήμερα ήταν το δεύτερο μέρος της σειράς ντοκιμαντέρ Zeitgeist. Έχοντας δει το πρώτο μέρος και με ισχυρή ακόμα την επίδρασή του στον τρόπο σκέψης μου, θέλησα να δω και το δεύτερο μέρος, το οποίο είχα ακούσει από τρίτους (οι οποίοι δεν είχαν δει το πρώτο μέρος) ότι ήταν πολύ ωραίο. Το «πνεύμα της εποχής» (αυτό σημαίνει στα ελληνικά) είναι ένα ντοκιμαντέρ που το μόνο σίγουρο είτε σας αρέσει είτε όχι, είναι ότι δεν θα σας αφήσει αδιάφορους. Σε κάποια σημεία θα συμφωνήσετε και σε κάποια ίσως όχι. Προσωπικά τα απόλαυσα και τα δύο, έχοντας ορισμένες ενστάσεις, αλλά και πολλές ταυτίσεις. Το δεύτερο μέρος, κατά τη γνώμη μου, υστερεί του πρώτου και χάνει λίγο τον έλεγχο της δομής. Στο μέσον της ταινίας αναλώνεται σε ένα ουτοπικό project, που δεν διαφωνώ μαζί του, ως προς τη δομή και ως προς τους στόχους, αλλά το θεωρώ ανέφικτο. Δεν θα μπω στη διαδικασία να αναφέρω τα σημεία στα οποία συμφωνώ ή όχι, αλλά τα προτείνω ανεπιφύλακτα και τα δύο, γιατί είναι μία πηγή προβληματισμού και τροφής για σκέψη. H ταινία είναι ελεύθερη προς διάθεση και δεν υπάρχουν πνευματικά δικαιώματα. Μπορείς να τη βρεις στο το επίσημο site, να τη δεις με ελληνικούς υπότιτλους στο GoogleVideo, ή να την κατεβάσεις από κάποιο torrent. Για όσους ενδιαφέρονται να διαβάσουν απόψεις σχετικά με το περιεχόμενο της ταινίας μπορούν να μπουν στα:
