Sex and the city (2008) – (1/10)

Σκηνοθεσία:
Michael Patrick King

Παίζουν:
Sarah Jessica Parker, Kim Cattrall, Cynthia Nixon, Kristin Davis, Chris Noth

Βλέποντας την ταινία «Sex and the city» σκεφτόμουν «πού πάει αυτός ο πλανήτης;». Όταν ο υποψήφιος πρόεδρος των Η.Π.Α (Obama) δηλώνει ανοιχτά ότι περιμένει πως και πως την πρεμιέρα της ταινίας, τι μπορεί ο κόσμος να περιμένει από αυτόν; Κάτι ήξερε ο Βασίλης (Bill Clinton) που άφηνε τη γυναίκα του να γυρνά και αυτός έλεγε πως έχει δουλειά (το πιασατε το υπονοούμενο ε;).

Η Carrie, η Samantha, η Charlotte και η Miranda επιστρέφουν στη μεγάλη οθόνη για το τελευταίο και θανατηφόρο χτύπημα. Η ταινία δεν είναι τίποτε άλλο από ένα μαραθώνιο μόδας, όπως μου σχολίασε χτες μια φίλη μου λάτρης της σειράς (γι’ αυτό το λόγο άλλωστε και της άρεσε). Ανά λεπτό οι πρωταγωνίστριες αλλάζουν ρούχα και δεν είναι ZARA. Chanel, Guchi, Dior παρελαύνουν στους δρόμους της Νέας Υόρκης αναζητώντας τον έρωτα. Η υπόθεση είναι μηδενική όπως και το ενδιαφέρον.

Το τριαντάλεπτο του επεισοδίου τραβιέται από τα μαλλιά να γίνει 135 λεπτά για να μας πείσει ότι άξιζε να γίνει ταινία. Όποιος μπει στο δίλημμα ποτό ή σινεμά για να δει τη συγκεκριμένη ταινία, να προτιμήσει το πρώτο χωρίς δεύτερη σκέψη. Αν αναγκαστεί κάποιος άνδρας να πάει, τότε ας πάρει ραδιοφωνάκι μαζί του να ακούει τους αγώνες του σουηδικού πρωταθλήματος, περισσότερο ενδιαφέρον θα έχει. Αν δεν μπορέσετε να πάρετε μαζί ραδιοφωνάκι, τότε κατά τη διάρκεια του έργου αξίζει να παρακολουθήσετε τη συνοδό σας που θα μείνει με το στόμα ανοιχτό καθώς κοιτάει τις τέσσερις φίλες να είναι τρισευτυχισμένες. Με μία λέξη θα πω πως αν το έβλεπα σε κινηματογράφο θα έκλαιγα τα λεφτά μου.